Kreda

Kamena “kreda” – sušena glina žute, žuto-smeđe, smeđe, smeđe-crvene, sive a ponekad i zelenkaste obojenosti predstavlja jedno od najstarijih sredstava likovnog izražavanja još u pećinama. Ime kreda potiče sa ostrva Krita gde su poznata antička nalazišta krede, po sastavu čist kalcijum karbonat. Kreda kao crtaći materijal dobija veliki značaj u vreme renesanse kad se prave i veštačke krede. Tvrdi se da je Leonardo da Vinči prvi otkrio mogućnost upotrebe crvenog bolusa kao crtaćeg materijala a inače se koristi za toniranje podloge. Kod Mikelanđela se pojavljuje na kartonima za Sikstinsku kapelu.
Sinopija, zagasito-crvena kreda (grad Sinopia je isporučilac još u gotici) ima važnu ulogu u fresko slikarstvu italijanske renesanse. Crtež sinopijom se jednostavno naziva “sinopia”. Nalazi se ispod završnog sloja maltera – intonaca, na kojem se slika dok je svež.

Ovaj prikaz slajdova zahteva javaskript.


Iscrtavanje kredom evidentno je kod Rembranta. Dešava se čak da je ovo skiciranje vidljivo na nekim mestima sve do kraja i ponovo podcrtano. Rubens koristi crvenu kredu – sangvinu, crnu i belu. Istovremeno upotreba crvenog bolusa i ugljena može se primetiti kod mnogih Francuza i Holanđana iz rokoko perioda. Savremeni umetnički crtež primenjuje različite tipove kreda koje pružaju i mnoštvo kreativnih mogućnosti.

Ovaj prikaz slajdova zahteva javaskript.


Kao podloga za crtež kredom najčešće se koristi srednje grubi papir ili karton. Dobro prolaze i papiri za pastel, često tonirani, mada za studijski crtež može biti i ručno toniran.
Kreda strukturom povezuje olovku i ugljen. Zašiljena kreda ostavlja trag sličan tragu mekane olovke. Položena na papir celom debljinom, kao i dužinom, daje kao i ugljen različite tonske gradacije. Kreda se lako razmazuje po papiru, lako se lomi i menja svoj oblik. Nastali novi oštri bridovi omogućuju izvlačenje tankih linija. Odlomljeni komadi prislonjeni celom površinom na papir koriste se za dobijanje većih površina različitih tonova.
Po sastavu kreda je crtaći materijal sličan ugljenu, koji pored pigmenta sadrži i neko organsko ili neorgansko vezivo. Prve krede su sadržale prirodno vezivo – glinu.
Od prirodnih kreda najznačajnije su: crna prirodna kreda, koja se spominje kao “crna pisaljka” sa svojstvima ugljena za pisanje. Crvena prirodna kreda koristila se već u pećinama, kasnije u egipatskom slikarstvu a pronađena je i u Pompeji. Najpoznatije su: sangvina, za koju se kaže da nijedan crtaći materijal ne može dočarati boju ljudske puti kao ona; crveni bolus (crveno-smeda kreda); sinopija, (zagasito-crvena kreda).
Veštačke krede, često se nazivaju “umetničke krede” uveo je u praksu Leonardo i njegovi učenici kao MODO NUOVO slikanje sa suvim bojama. Prve veštačke krede sadržale su pigment, belu glinu i vezivo (tragant guma, gumiarabika, tutkalo). Veštačke krede na tržište danas dolaze u nizu različitih tipova zavisno od veziva i vrste pigmenata (ako su mekše – krejoni, ako su tvrde – pisaljke) i tanke mine – olovke u boji.
Masne krede sadrže sastojke kao što su vosak, laneno ulje i slično i koriste se u specifičnim tehnikama, a sve više za iscrtavanje (prvi crtež) u uljanim tehnikama. Posebna vrsta masne krede je litografska kreda koja služi za direktno crtanje na litografskom kamenu i sadrži čađ, sapun, vosak i smole.
Zbog prašnjave strukture i crteži kredom, kao i crteži ugljenom, moraju se fiksirati.

Ovaj prikaz slajdova zahteva javaskript.

Radovi su kopije učenika Umetničke škole Niš.

Advertisements

Ostavite odgovor

Popunite detalje ispod ili pritisnite na ikonicu da biste se prijavili:

WordPress.com logo

Komentarišet koristeći svoj WordPress.com nalog. Odjavite se / Promeni )

Slika na Tviteru

Komentarišet koristeći svoj Twitter nalog. Odjavite se / Promeni )

Fejsbukova fotografija

Komentarišet koristeći svoj Facebook nalog. Odjavite se / Promeni )

Google+ photo

Komentarišet koristeći svoj Google+ nalog. Odjavite se / Promeni )

Povezivanje sa %s